Sesé Mateo García
Activista social, feminista e poeta galega.María José Mateo García
(Chapela, Redondela · 26 de decembro de 1965 – 20 de febreiro de 2017)
Un exemplo de compromiso e vida que inspira o Premio Sesé Mateo de Xornalismo Ético no tratamento da violencia machista.
Sesé naceu o 26 de decembro de 1965 nunha familia traballadora de valores republicanos, na parroquia de Chapela, no concello de Redondela. Desde moi nova sentiu a necesidade de tomar partido e comprometerse na loita pola xustiza social. No ano 1983 interrompe os estudos de bacharelato, casa e viaxa a Venezuela.
Neste país colabora no grupo sociocultural Rabo de nube, vinculado ao movemento muralista sudamericano e inspirado polo pintor surrealista chileno Roberto Matta. O colectivo no que participa Sesé mantén relación con estudantes do Frente Patriótico Manuel Rodríguez e coa Brigada Ramona Parra, moi activa na denuncia da represión en Chile.
Durante a súa etapa en Venezuela nacen os seus dous primeiros fillos, Lucía e Joshua, e abre varios negocios ligados á contracultura, entre eles unha tenda de música. A través da correspondencia coa súa amiga Cármen Arias, Sesé relata a desesperación da poboación fronte á corrupción das oligarquías, a inflación descontrolada e a fonda fenda entre clases sociais.
En 1993 regresa a Chapela cos seus fillos, xa separada, para establecerse definitivamente. Forma parte da Coordinadora Feminista de Donicela, participando en proxectos como os Encontros Internacionais de Córdoba e Vigo, e colabora activamente na recentemente creada Marcha Mundial das Mulleres.
Desde unha posición claramente feminista, loita polo dereito ao divorcio, polo dereito ao aborto, pola ocupación dos espazos públicos e polo dereito das mulleres a vivir sen violencia, retos centrais daqueles primeiros anos. En Vigo entra en contacto co movemento polo dereito á vivenda e pasa a formar parte do Centro Social Ocupado e Autoxestionado da rúa de Núñez, onde realiza un vídeo documental sobre a actividade do colectivo.
A finais dos anos noventa participa en diversas intervencións arqueolóxicas, como o xacemento romano da rúa Marqués de Valadares (Vigo) ou a Necrópole Megalítica da Mámoa do Rei (Redondela), converténdose nunha colaboradora moi activa. A partir desta experiencia, colabora con entidades de recuperación da memoria histórica e participa na exhumación da fosa común onde se atopaba o seu avó materno, Perfecto Méndez Pastoriza, republicano fusilado xunto con outras persoas inocentes en Xinzo (Ponteareas).
En novembro de 2002, tras a nefasta xestión do afundimento do Prestige, máis de 77.000 toneladas de fuel contaminan a costa galega. Xorde entón o movemento Nunca Máis, do que Sesé forma parte activamente desde a rúa, o voluntariado e o activismo artístico, participando na creación dunha gran escultura en forma de gaivota contaminada que viaxa ao gran acto galego celebrado en Madrid.
En 2003, coa guerra de Irak e a participación do Estado español no conflito, Vigo acolle o Camping Civil contra a Guerra Imperialista, impulsado pola Cova dos Ratos (Asociación Cultural Caleidoskopio). O espazo convértese nun foco de actividades culturais e de denuncia, contando novamente coa implicación directa de Sesé.
Afiliada e militante do sindicato CGT, participa de maneira constante en mobilizacións laborais e sociais. En 2004, a CGT de Vigo convida a Dolores Villalobos Cuamatzi, activista do Consello Popular Indíxena de Oaxaca Ricardo Flores Magón, á Feira Internacional Feminista organizada pola Marcha Mundial das Mulleres en Vigo.
Tras esta experiencia e pola súa sensibilidade cara ás loitas indíxenas, especialmente en México, Sesé convértese en socia fundadora do GAIM (Grupo de Apoio a Indíxenas Magonistas). Co grupo participa en accións reivindicativas cada 12 de outubro e organiza charlas e encontros en centros educativos, como o IES de Chapela, para visibilizar o movemento indíxena de Oaxaca, ata entón practicamente descoñecido aquí.
En 2006 comeza a traballar en Pescanova, onde é elixida delegada sindical pola Confederación Intersindical Galega (CIG). Nesta etapa destaca pola súa capacidade de traballo colectivo e pola defensa de condicións laborais xustas e dignas.
En 2007 nace o seu terceiro fillo, Igor, redescubrindo o pracer da maternidade e reafirmando o seu compromiso coa educación en valores de xustiza e solidariedade. Ao tempo, afronta importantes problemas de saúde: intervencións cirúrxicas de costas e un cancro de mama, do que logra recuperarse tras duros tratamentos.
Despois de poñer fin á súa última relación e cando parecía iniciar unha nova etapa vital, Sesé foi asasinada o 20 de febreiro de 2017 nun acto de terrorismo machista. Tiña 52 anos.
Para todas as persoas que a coñeceron, Sesé foi unha muller intelixente, inmensamente forte e á vez sensible, cun humor negro capaz de facer sorrir nos peores momentos. Vitalista, curiosa e profundamente enamorada da vida, sempre mantivo unha necesidade constante de aprender e mellorar.
Lectora e escritora, comprometida, divertida e lúcida.
Inamovible fronte ao desalento e radical na procura da verdade.
Sesé Mateo no Álbum de Galicia
Sesé Mateo xa forma parte do Álbum de Galicia do Consello da Cultura Galega, a colección de biografías que recolle a traxectoria e o legado de personalidades destacadas da historia e da cultura galega.
A súa incorporación ao Álbum de Galicia é froito dun traballo de investigación realizado por Sonia Díaz Pereiro, que reconstrúe a súa vida, o seu compromiso social e feminista, e a pegada que deixou na loita pola xustiza social e contra as violencias machistas.
Este recoñecemento supón un paso máis na preservación da memoria de Sesé Mateo e no recoñecemento público dunha figura imprescindible para comprender o activismo social e feminista contemporáneo en Galicia.
ÚLTIMAS NOVAS
Un libro recolle os versos inéditos de Sesé Mateo, vítima mortal da violencia machista
NO CAMIÑO DO VENTO Un libro que, ademais, converteuse unha ferramenta moi útil para os seus achegados, os que mais choran a súa ausencia. Un asasinato machista acabou coa vida de Sesé, cando a súa ex-parella fixo estourar dúas bombonas de butano na súa casa de...
Sesé aún no dijo la última palabra
Sesé aún no dijo la última palabra María José Mateo fue asesinada en 2017 por su expareja, que provocó un incendio en su casa. Entre las llamas sobrevivió un cuaderno de poemas feministas.Por MANUEL JABOIS ENLACE NOTICIA
A familia e amigos da falecida «Sesé» Mateo preparan un libro cos seus textos e poemas
A familia e amigos da falecida «Sesé» Mateo preparan un libro cos seus textos e poemas
La fecunda herencia de Sesé Mateo
Han pasado dos años, hemos descubierto a una madre maravillosa pero también a una apasionada lectora y escritora gracias a un cuaderno de tapas rojas que se libró de las llamas que demolieron su hogar. Con el material de esa libreta, la participación de sus hijos y algunas mujeres de la cultura gallega viene de publicarse el libro “No camiño do vento” que se puede comprar en www.sesemateo.es o en las presentaciones que estos días se realizan en distintas localidad; cuesta 10 euros que son donados a la Fundación Mujeres, que los destinará a los huérfanos por violencia machista a través del Fondo de Becas Soledad Cazorla Prieto.
Sesé Mateo: a palabra que resiste a morte
Sesé Mateo: a palabra que resiste a morte "Invito a vivir. Vivamos”. É o título que encabeza un dos primeiros poemas de No camiño do vento, o libro que recolle os poemas de Sesé Mateo. A súa autora non chegou a velos publicados. Foron os seus fillos e amizades quen...
Mujeres tenían que ser: María José Sesé Mateo
Mujeres tenían que ser: Sesé Mateo García Nacida en Chapela (Redondela-Pontevedra) en 1965, Sesé no entendía la vida sin el compromiso contra las desigualdades sociales. Un cáncer de mama puso a prueba la fortaleza de Sesé. Lo vencería pero poco pudo hacer para evitar...
Redes sociais
ContactO
sese@sesemateo.es

